مواد اولیه برای اتصال دهنده ها چیست؟

اتصال دهنده های استاندارد موجود در بازار عمدتاً از چهار نوع ماده ساخته می شوند: فولاد کربنی، فولاد ضد زنگ، برنج و آلیاژ آلومینیوم.

فولادهای کربنی بر اساس محتوای کربن به فولادهای کم کربن، متوسط-کربن-و{2}}و فولادهای آلیاژی طبقه‌بندی می‌شوند.

فولاد کم-کربن (C% کمتر یا مساوی 0.25%): در داخل کشور به عنوان فولاد A3 شناخته می شود. در سطح بین المللی به عنوان 1008، 1015، 1018، 1022، و غیره نامیده می شود. در درجه اول برای محصولات بدون نیاز به سختی خاص، مانند پیچ ​​و مهره های درجه 4.8، مهره های درجه 4 و پیچ های کوچک استفاده می شود.

فولاد کربن متوسط-(0.25%

فولاد کربن بالا (C% > 0.60%): به ندرت در بازار فعلی استفاده می شود.

فولاد آلیاژی: با افزودن عناصر آلیاژی به فولاد کربن معمولی برای افزایش خواص خاص (به عنوان مثال، 35، 40CrMo، SCM435، 10B38) ایجاد می شود. پیچ‌های درجه 12.9 "Fangsheng" (Unbrako) عمدتاً از فولاد آلیاژی مولیبدن SCM435 کروم{10}} استفاده می‌کنند که عمدتاً از C، Si، منگنز، P، S، کروم، و Mo تشکیل شده است.

فولاد ضد زنگ
به طور عمده به این دسته تقسیم می شود: آستنیتی (18٪ کروم، 8٪ نیکل)-مقاومت خوب در برابر حرارت، مقاومت در برابر خوردگی، و جوش پذیری (به عنوان مثال، A1، A2، A4). مارتنزیتی (13% کروم){9}}مقاومت در برابر خوردگی کمتر اما استحکام و مقاومت در برابر سایش بالا (مانند C1، C2، C4). و فریت 18% کروم، ویژگی های هدینگ/ آهنگری خوب، و مقاومت در برابر خوردگی برتر از درجه های مارتنزیتی.

مس. مواد متداول عبارتند از برنج و روی{1}}آلیاژهای مس. برنج H62، H65 و H68 درجه های اولیه مورد استفاده برای اتصال دهنده های استاندارد در بازار هستند.

آلیاژ آلومینیوم. چگالی کم اما استحکام بالا (نزدیک به فولاد با کیفیت بالا یا بیشتر از آن)؛ پلاستیسیته خوب (می تواند به پروفیل های مختلف پردازش شود)؛ هدایت الکتریکی عالی، هدایت حرارتی و مقاومت در برابر خوردگی. به طور گسترده در صنعت استفاده می شود؛ حجم مصرف پس از فولاد در رتبه دوم قرار دارد.

فولاد آلیاژی (همچنین به طور خاص به فولاد آلیاژی کروم-مولیبدن مانند SCM435 اشاره دارد).

پیچ‌ها، پیچ‌ها و ناودانی‌ها: گریدهای 3.6، 4.6، 4.8، 5.6، 5.8، و 6.8 معمولاً از فولاد کربنی استفاده می‌کنند (بدون نیاز به عملیات حرارتی). در گریدهای 8.8 و 9.8 عموماً از فولاد آلیاژی کم کربن- یا فولاد کربن متوسط-(کوئنچ و تمپر) استفاده می شود. درجه 10.9 عموماً از فولاد آلیاژی کم/متوسط{11}}کربن یا فولاد آلیاژی (کوئنچ و تمپر) استفاده می‌کند. درجه 12.9 عموماً از فولاد آلیاژی (کوئنچ و تمپر شده) استفاده می کند.

آجیل: در گریدهای 4، 5 و 6 معمولاً از فولاد کربنی یا فولاد برش آزاد (بدون نیاز به عملیات حرارتی) استفاده می شود. در گریدهای 8 و 9 معمولاً از فولاد کربن متوسط-(کوئنچ و خنثی شده) استفاده می شود. درجات 10 و 12 ممکن است از عناصر آلیاژی برای بهبود خواص مکانیکی در صورت لزوم (کوئنچ و تمپر) استفاده کنند.

پیچ های تنظیم: درجه 14H معمولاً از فولاد کربنی استفاده می کند (بدون نیاز به عملیات حرارتی). در گریدهای 22H و 33H عموماً از فولاد کربنی (کوئنچ و تمپر) استفاده می شود. درجه 45H به طور کلی از فولاد آلیاژی (کوئنچ و تمپر شده) استفاده می کند.

-پیچ‌های خودکشی/-پیچ‌های حفاری: معمولاً از فولاد کربن متوسط- (مثلا SWRCH22A) استفاده می‌شود. سطح نیاز به عملیات کربوریزه کردن دارد.

واشرهای ساده: HV140 معمولاً از فولاد کم کربن- استفاده می‌کند. HV300 عموماً از فولاد کربن متوسط-استفاده می‌کند (نیاز به عملیات حرارتی دارد).

واشر فنری: عموماً از فولاد فنری (70، 65Mn یا 60Si2Mn) استفاده می شود. خاموش و مزاج شده است.

واشرهای قفلی دندانه دار / دندانه دار و واشرهای فنری زینی / موجی: معمولاً از 65Mn استفاده می کنند.

پین‌ها: معمولاً از فولاد کربنی استفاده می‌شود (درجه 35#، کوئنچ شده و تمپر شده به HRC 28-38؛ درجه 45#، کوئنچ و تمپر شده به HRC 38-46). فولاد آلیاژی (30CrMnSiA، خاموش شده و به HRC 35-41) یا فولاد مخصوص (1Cr13/2Cr13، Cr17، 1Cr18Ni9Ti).