طراحی بست با سطوح بالایی از استانداردسازی، سریال سازی و قابلیت تعویض مشخص می شود و توسط استانداردهای ملی یا صنعتی مربوطه پشتیبانی می شود. گرچه بست ها کوچک هستند، اما برای دقت مونتاژ خودرو، پایداری عملیاتی، ایمنی و عمر مفید بسیار مهم هستند. اتصال دهنده‌های متداول خودرو شامل پیچ‌ها/پیچ‌ها، مهره‌ها،{2}}پیچ‌ها، واشرها، مهره‌های پلاستیکی و گیره‌ها هستند. روش‌های معمولی بستن شامل استفاده از پیچ‌ها، پیچ‌ها، یا ناودانی با مهره‌ها در سوراخ‌های رزوه‌دار، یا پیچ‌های خود ضربه‌ای در سوراخ‌های از پیش ساخته شده-است.
با ظهور وسایل نقلیه جدید انرژی و پذیرش فزاینده همه -بدنه‌های آلومینیومی، اهمیت فرآیندها و بست‌های جدید-مانند پیچ مته‌های جریانی (FDS)، جوشکاری نقطه‌ای مقاومتی (RSW) برای آلومینیوم، خود-پرچ کردن سوراخ‌دار (SPR) و پرچین‌های کور{3}. فناوری‌های پوشش ضد خوردگی برای اتصال دهنده‌ها از روش‌های سنتی آبکاری و فسفاته‌سازی به پوشش‌های جدید،{6}}دوستانه با محیط زیست- و عملکرد بالا مانند Dacromet، Geomet و Delta در حال انتقال هستند. محصولات اتصال دهنده باید کاملاً با الزامات مربوط به مواد محدود و ممنوع در قطعات و مواد خودرو مطابقت داشته باشند.
اتصالات بسته شده باید الزامات عملکرد کلیدی، به ویژه قابلیت اطمینان و ایمنی را برآورده کنند. محصولات با کلاس قدرت 10.9 یا بالاتر برای جلوگیری از شکنندگی هیدروژن نیاز به درمان دارند. ابعاد رزوه برای کلاس‌های تحمل مختلف رزوه‌های متریک باید مطابق با GB/T 15756 باشد، در حالی که طراحی سوراخ باید به GB/T 152 و GB/T 5277 اشاره کند. مشخصات انتهای بخش‌های رزوه‌دار خارجی، و همچنین رزوه‌ها باید -برش‌ها، برش‌ها، برش‌ها، برش‌ها، برش‌ها و فاصله‌ها در زیر شانه‌ها باشد. GB/T 2. ابعاد سوراخ‌ها و سوراخ‌های متقابل باید GB/T 5227، GB/T 152.4 و GB/T 152.3 باشد.
روش‌های قفل‌کننده متداول عمدتاً به سه دسته تقسیم می‌شوند: مجموعه‌های پیچ و مهره-و-قفلی-واشر، مهره‌های قفل‌کننده (همه-مهره‌های قفل‌کننده فلزی و مهره‌های قفلی غیر{4}}درج غیرفلزی)، و چسب‌های رزوه‌ای-. ضریب اصطکاک به عنوان یک پارامتر اساسی و شرط مرزی برای طراحی اتصالات پیچ و مهره ای عمل می کند. محدوده های رایج شامل 0.09-0.15، 0.10-0.16 و 0.12-0.18 است. روش‌های مونتاژ پرکاربرد شامل کنترل گشتاور و{13}}کنترل زاویه گشتاور است. مقادیر توصیه شده برای عمق درگیری پیچ/پیچ، عمق ضربه زدن به رزوه و عمق حفاری را می توان در استاندارد VDI 2230 یافت.